نگاهی کوتاه به سری عظیم Final Fantasy

فرانچایز Final Fantasy توسط Hironobu Sakaguchi (هیربونو ساکاگوچی) خلق شده است و حق نشر و مالکیت آن در دست شرکت Square Soft) Square Enix سابق) می باشد.
سری Final Fantasy به عنوان یک بازی کنسولی شناخته می شود،با این حال به زمینه های دیگری مانند Motion picture،انیمه،انیمیشن و… نیز وارد شده است.

اولین شماره این سری در سال ۱۹۸۷ با نام Final Fantasy زمانی عرضه شد که شرکت Square Soft اوضاع مناسبی نداشت و در صورت موفق نشدن این بازی امکان داشت Square Soft ورشکشت شود.دلیل نامگذاری بازی به Final Fantasy هم به همین خاطر بود چرا که ساکاگوچی به سایر سازندگان بازی گفته بود اگر این آخرین پروژه ماست پس ترسی نیست و باید موفق شویم و البته بازی نیز به موفقیت رسید.

سبک اصلی سری Final Fantasy نقش آفرینی ژاپنی (JRPG) است ولی بعضی از شماره های این سری دارای سبکهای دیگری مانند Action role playing،Tactical role playing،MMO و Racing بوده اند.

اگرچه بیشتر Final Fantasy ها داستانهای جداگانه و دنیاها و شخصیتهای متفاوتی دارند ولی همگی دارای ویژگیهای خاص این سری هستند.این ویژگیهای خاص که در همه شماره های این سری وجود دارند شامل درونمایه داستانها،اسم شخصیتها و مکانیسم بازیهای این سری هستند،بطور کلی داستان بازیهای این سری در مورد مبارزه گروهی از قهرمانان با یک نیروی شر قدرتمند است و در این بین به درگیری درونی کاراکترها و روابطشان با یکدیگر نیز می پردازد.
اسامی کاراکترهای سری Final Fantasy اغلب از تاریخ،زبانهای گوناگون و اساطیر فرهنگهای مختلف استخراج شده اند.

سری Final Fantasy هم از لحاظ فروش و هم از دید منتقدین موفق عمل کرده است،این سری با بیش از ۹۷ میلیون نسخه فروش پرفروش ترین فرانچایز Square Enix بوده است و علاوه بر این یکی از پرفروشترین فرانچایزها در بین بازیهای کامپیوتری است.

این سری در سال ۲۰۰۶ برنده ستاره Walk of Game شد و همچنین دارای ۷ رکورد گینس در Guinness World Records Gamer’s Edition 2008 می باشد.

فرانچایز Final Fantasy بواسطه نوآوریها،جلوه های بصری و موزیک خود-که در بیشتر شماره ها بر عهده ی Nobuo Uematsu (نوبو اماتسو) بوده است-شناخته شده است.

• Final Fantasy 1987
• Final Fantasy II 1988
• Final Fantasy III 1990
• Final Fantasy IV 1991
• Final Fantasy V 1992
• Final Fantasy VI 1994
• Final Fantasy VII 1997
• Final Fantasy VIII 1999
• Final Fantasy IX 2000
• Final Fantasy X 2001
• Final Fantasy XI 2002
• Final Fantasy XII 2006
• Final Fantasy XIII 2009

پلتفرمها:
Cellular phone,Game Boy Advance,IPhone OS,MSX,Nintendo DS,Nintendo Entertainment System,Nintendo GameCube,Windows,PlayStation,PlayStation 2,PlayStation 3,PlayStation Portable,Super Nintendo Entertainment System,Wii,Wonderswan Color,Xbox 360

اولین پلتفرم:
Nintendo Entertainment System

Spin-Off ها:
Kingdom Hearts Series
Mana Series

Final Fantasy

اولین Final Fantasy در سال ۱۹۸۷ توسط خالق سری FF یعنی هیروبونو ساکاگوچی ساخته شد و توسط شرکت Square Enix) Square کنونی) در ژاپن منتشر گردید.
این بازی اولین شماره سری Final Fantasy بود که در ابتدا برای Nintendo Entertainment System عرضه شد و البته بعدا برای بعضی کنسولهای دیگر هم بازسازی شد.این بازی اغلب به همراه Final Fantasy II در کالکشنهایی که بعدا عرضه شد وجود داشت.

داستان این بازی در مورد چهار جوان بود که جنگجویان روشنایی (Light Warriors) نام داشتند و هر کدام از آنها دارای یکی از چهار سنگ جادویی با قدرتهای آب،آتش،زمین و باد بودند.
هر کدام از سنگهای یاد شده توسط چهار هیولای مختلف آلوده شده بود و ماموریت جنگجویان روشنایی شکست دادن این نیروهای شیطانی و باز گرداندن روشنایی به سنگهای جادویی و همچنین نجات دنیایشان بود.
در دنیای این بازی نژادهای گوناگونی شامل انسانها،الفها،کوتوله ها،پریهای دریایی،اژدها ها و روباتها وجود داشتند.

مبارزات بازی با استفاده از منوها صورت می گرفت و در بازی ۶ کلاس Fighter,Thief,
Black Belt,Red Mage,White Mage و Black Mage وجود داشت.
در نقشه بازی بازیکن بنا بر پیشرفتش می توانست بوسیله راه رفتن،قایق،کشتی و کشتی پرنده در نقشه بازی حرکت کند.
دشمنان نیز هنگام حرکت بازیکن در نقشه بطور تصادفی ظاهر می شدند.
در Final Fantasy می شد با مردم تعامل داشت و در مغازه ها اسلحه و آیتم خرید و فروش نمود.
همچنین دخمه هایی در مکانهای مختلف بازی مانند جنگلها،کوهستانها،ساختمان ها و… وجود داشت که در آنها بازیکن می توانست صندوقهای دربردارنده ی آیتمهای کمیاب که در بیشتر مغازه ها پیدا نمی شدند را پیدا کند.
پروگرامر Final Fantasy یک ایرانی آمریکایی تبار به نام ناصر جبلی بود.

Final Fantasy II

دومین Final Fantasy در سال ۱۹۸۸ عرضه شد.از این بازی تاکنون نسخه های بازسازی شده ای برای کنسول های PSP،Sony Playstation،WonderSwan Color،Game Boy Advance و همینطور گوشی های موبایل ژاپنی ساخته شده است،اما فقط نسخه های Game Boy Advance،PSX و PSP این بازی در خارج از ژاپن عرضه شده اند.
نسخه اصلی Final Fantasy II و Final Fantasy III هیچ گاه در خارج ژاپن عرضه نگردید و به همین خاطر Final Fantasy IV با نام Final Fantasy II در آمریکای شمالی عرضه شد تا از سردرگمی بازیکنها جلوگیری شود.
جدیدترین نسخه عرضه شده این بازی ۲۵ فوریه ۲۰۱۰ برای iOS در سراسر جهان عرضه شد.
Final Fantasy II داستان چهار جوان به نام های Firion(یک ساکن کشور فین)،Maria(یک تیرانداز و دشمن درجه یک امپراطوری)،Guy(یک راهب که توانایی رابطه برقرار کردن با حیوانات را داشت)و Leon(یک شوالیه تاریکی) را بازگو می کرد که والدین خود را در حمله نظامی امپراطوری Palamecia از دست داده بودند.سه تن از چهار شخصیت اصلی بازی به شورشیان می پیوندند و اقدام به انجام ماموریتهایی برای بدست آوردن سلاح ها و جادوهای جدید و نابود کردن اسلحه های دشمن و آزاد کردن رهبران مقاومت می کنند.
بعد از شکست دادن امپراطوری و نابود کردن امپراطور آنها می فهمند که یک dark knight جای امپراطور را گرفته و در حال آماده شدن برای حمله به شورشیان می باشد.
هنگامی که چهار شخصیت اصلی بازی به مصاف شوالیه تاریکی می روند امپراطور به شکل یک شیطان و با نام Dark Emperor دوباره ظاهر می شود و تلاش می کند که دنیا را نابود کند از این رو چهار قهرمان جوان به شورشیان می پیوندند تا او را در قلعه شیطانیش نابود کنند…

آرت ورکی از آمانو که در آن چهار شخصیت اصلی بازی به تصویر کشیده شده اند

Final Fantasy II المانهایی را معرفی کرد که بعدها جزو جدایی ناپذیر سری FF شدند،مانند چوکوبوها و کاراکتر Cid.(توضیح:چوکوبوها موجوداتی شبیه جوجه هستند که در سری FF به عنوان وسیله نقیله مورد استفاده قرار می گیرند،کاراکتر Cid نیز شخصیتی است که از Final Fantay II به بعد در تمام شماره FF وجود داشته است،البته شکل ظاهری و شخصیت پردازی این کاراکتر در هر شماره ی FF با شماره های دیگر کاملا تفاوت داشته است)

صحنه ای از یکی از مبارزه های بازی در نسخه ی Famicom

گیم پلی Final Fantasy II از لحاظ کلی به Final Fantasy I شباهت داشت؛مواجهه شدن با دشمنان بصورت اتفاقی بود و مبارزات نیز نوبتی بود.اما گیم پلی بازی دارای ویژگی جدیدی به نام “Word Memory” بود که بر اساس آن بازیکن می توانست از NPC ها سوال بپرسد و پاسخی که از سوی NPC ها داده می شد را بخاطر بسپارد.این پاسخ ها بعدا در بازی بکار می آمدند.
سیستم لول آپ شخصیتها در Final Fantasy II با سیستم لول آپ Final Fantasy I و سیستم سنتی FF های بعدی که بر اساس XP بودند تفاوت داشت و کاملا منحصر بفرد بود.
بر خلاف اولین Final Fantasy،بازیکنها در Final Fantasy II قادر بودند که با کمتر از چهار شخصیت به مبارزه بپردازند و علاوه بر این دیگر مانند Final Fantasy I هنگام مبارزه کاراکترها و دشمنان در دو صفحه ی جداگانه نمایش داده نمی شدند و ضمنا کم و زیاد شدن HP کاراکترها در منوی پایین صفحه نمایش داده می شد.
در Final Fantasy II علاوه بر ۴ شخصیت اصلی ۵ شخصیت قابل بازی دیگر به نام های Minwu،Leila،Josef،Gordon و Ricard Highwind نیز وجود داشتند که می توانستند بطور موقت در ماموریت هایی که فیریون،ماری،گای و لئون برای شورشیان انجام می دادند به گروه پیوندند.
اگر هر یک از ۵ کاراکتر فرعی در هنگام مبارزه کشته می شد امکان احیای مجدد وی یا استفاده از سلاح و تجهیزاتش دیگر وجود نداشت.

در Final Fantasy II ساکاگوچی تصمیم گرفت که بر خلاف اولین FF بجای تمرکز بر روی گیم پلی بر روی شخصیت پردازی کاراکترها تمرکز کند.
ساکاگوچی قصد داشت شخصیت هایی خلق کند که احساساتی مانند یک انسان واقعی داشته باشند و دارای احساسات مختلفی مانند شادی و غم را که بازیکن آنها را احساس کرده بود باشند.
مرگ شخصیت های قابل بازی یکی از بخش های داستان Final Fantasy II بود.نوبو اماتسو آهنگساز بازی در ابتدا در مورد ساخت سکانس های مرگ با ساکاگوچی مخالف بود ولی سرانجام این ایده را پذیرفت.

در ساخت Final Fantasy II همانند Final Fantasy I هیربونو ساکاگوچی کارگردان بود و یوشیتاکا آمانو،نوبو اماتسو و ناصر جبلی به ترتیب concept artist،آهنگساز و پروگرامر بازی بودند.
Final Fantasy II در زمان عرضه چندان مورد توجه منتقدان غیر ژاپنی قرار نگرفت ولی نسخه های بازسازی شده آن مورد پسند منتقدان واقع گردیدند.

شایان ذکر است که Firion و Mateus (امپراطور Palamecia) قهرمان و ضد قهرمان Final Fantasy II در سال ۲۰۰۷ پس از ۱۹ سال در Dissida: Final Fantasy حضور یافتند و دارای صداگذاری شدند.

Final Fantasy III

سومین Final Fantasy در تاریخ ۲۷ آپریل ۱۹۹۰ در ژاپن عرضه شد.
داستان این بازی در مورد چهار کودک یتیم است که تحت تاثیر تشعشع یک کریستال باستانی قرار می گیرند،کریستال مقداری از قدرتش را به آن ها داده و سپس به آن ها می دهد که نظم و تعادل را به دنیا بازگردانند.
شخصیت های Final Fantasy III در نسخه اصلی (نسخه NES) اسمی نداشتند،حتی جنسیت آنها نیز مشخص نبود و در نسخه DS دارای نام گذاری و شخصیت پردازی شدند.
در کل داستان و شخصیت پردازی Final Fantasy III در نسخه بازسازی شده آن برای DS شاخ و برگ بیشتری دارد و بخش های زیادی به داستان این نسخه افزوده شده است.

چهار شخصیت بازی Luneth (پسر یتیمی شجاع و ماجراجو که در دهکده Ur واقع در قاره ی معلق در هوا بزرگ شده است)، Arc (پسری که دوست صمیمی Luneth محسوب می شود و خجالتی و باهوش است) ، Refia (دختری مهربان که توسط آهنگر روستای Kazus بزرگ شده است.وی بخاطر خستگی از کار سنگینش در آهنگری از خانه فرار می کند و با Luneth و Arc آشنا می شود) و Ingus (پسری مصمم که سرباز وفادار پادشاه Sasune است) هستند که هر کدام دارای سرگذشت و شخصیت پردازی می باشند.
شخصیت منفی بازی Cloud of Darkness نام دارد،شخصیتی بدخواه،خدایی شریر که می خواهد با برهم زدن تعادل میان روشنایی و تاریکی جهان را به هرج و مرج و ویرانی بکشاند.وی به شکل زن ظاهر می گردد و در دیالوگ ها هنگام اشاره به خودش از ضمیر سوم شخص استفاده می کند.
Xande دیگر شخصیت منفی بازی است که یک جادوگر قدرتمند و بدسرشت است.

گیم پلی Final Fantasy III دربردارنده ی ویژگی های دو شماره قبلی به همراه تعدادی ویژگی های جدید بود.
در Final Fantasy III سیستم کلاس جدیدی به نام “Job system” وجود داشت،Job ها کلاس هایی قابل تغییر بودند که با پیشروی در بازی Job های جدید آزاد می شدند.
نخستین Job قابل دسترسی برای ۴ شخصیت بازی-در نسخه فامیکام Onion Knight و در نسخه بازسازی شده Freelancer DS بود.
کلاس ها (Job ها)ی موجود در Final Fantasy III به شرح زیر هستند:
شغل های فیزیکی:
Onion Knight
Freelancer
Warrior
Monk
Thief
Ranger (با نام Hunter نیز شناخته می شود)
Knight
Viking
Dragoon
Black Belt
Magic Knight (این کلاس فقط در نسخه ی NES وجود داشت)
Dark Knight (این کلاس فقط در نسخه ی DS وجود داشت)
Ninja
==================================
شغل های مرتبط با جادو:
White Mage
Black Mage
Red Mage
Scholar
Geomancer
Evoker (با نام Conjurer نیز شناخته می شود)
Bard
Magus (با نام Warlock نیز شناخته می شود)
Devout (با نام Shaman نیز شناخته می شود)
Summoner
Sage

اسکرین شاتی از نسخه فامیکام

سیستم XP نیز که در FF 1 وجود داشت بعد از یک شماره غیبت در FF 2 مجددا در FF 3 بازگشت.
همچنین Final Fantasy III اولین بازی در سری FF بود که در آن در هنگام مبارزه به جز امکان استفاده از جادو،امکان دادن دستورهای ویژه مانند Steal (دزدیدن از دشمن) و Jump (حمله کردن به دشمن همراه با پرش) وجود داشت که هر کدام از این دستورها مستلزم دارا بودن یک Job خاص بود.
افزوده بر این اولین بازی در سری FF بود که در آن امکان احضار (Summon) موجودات مختف وجود داشت.

موسیقی نسخه اصلی Final Fantasy III مانند دو شماره قبلی ساخته نوبو اماتسو بود ولی در نسخه بازسازی شده Tsuyoshi Sekito DS و Keiji Kawamori کار آهنگسازی این بازی را برعهده داشتند.
سازندگان Final Fantasy III نیز تقریبا همان سازندگان دو شماره قبلی بودند.این بازی آخرین فاینال فانتزی بود که ناصر جبلی بر روی آن کار کرد.
پس از پایان ساخت بازی این عنوان یکی از بزرگترین عناوین ساخته شده برای فامیکام تا به آن روز محسوب می شد و مانند اکثر بازی های نقش آفرینی آن دوره بخاطر سختی خود مثال زدنی بود.
Final Fantasy III تا زمانی که نسخه بازسازی شده آن در ۲۴ آگوست ۲۰۰۶ برای DS عرضه شد در خارج از ژاپن عرضه نگردید.
نسخه DS بازی در سطح بین المللی خوب ظاهر شد و در ژاپن نیز بیش از یک میلیون نسخه فروخت.
پیش از عرضه نسخه DS طرحی جهت بازسازی این بازی برای کنسول دستی WonderSwan Color وجود داشت-همانگونه که شماره های اول،دوم و چهارم سری برای این کنسول بازسازی شده بودند-ولی نسخه بازسازی شده Final Fantasy III چندین بار تاخیر خورد و سرانجام نیز همزمان با از رده خارج شدن WonderSwan Color این پروژه کنسل شد.
در سال ۲۰۰۸ بار دیگر قهرمان شجاع و ضد قهرمان شرور بازی یعنی Onion Knight (که همان Luneth نسخه DS و کاراکتر بدون نام شبیه به Luneth در نسخه فامیکام است) و Cloud of Darkness در Dissidia: Final Fantasy مقابل هم قرار گرفتند.
همچنین نسخه Famicom بازی یک بار دیگر در تاریخ ۲۱ جولای ۲۰۰۹ بر روی سرویس Wii Virtual Console در ژاپن عرضه شد.

Final Fantasy IV

Final Fantasy IV در سال ۱۹۹۱ برای SNES عرضه شد.این بازی همراه تغییراتی برای WonderSwan Color ، PS1 و GBA نیز عرضه شد.یک نسخه ی بازسازی شده از بازی نیز همراه گرافیک سه بعدی در سال های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ برای DS عرضه گردید.
این بازی در هنگام نخستین عرضه خود در خارج از ژاپن با نام Final Fantasy II عرضه شد،چرا که در آن زمان Final Fantasy II و Final Fantasy III اصلی هنوز در خارج از ژاپن عرضه نشده بودند.البته در نسخه های بعدی بازی با عنوان اصلی خود منتشر شد.
داستان Final Fantasy IV در مورد یک شوالیه تاریکی به نام Cecil بود که درگیر مبارزه بین شخصیت بد وجودی و شخصیت خوب باطنیش بود و علاوه بر این قصد داشت مانع از دسیابی Golbez-فرمانده ای که از طرف امپراطور مامور پیدا کردن ۴ کریستال باستانی بود-شود و از نابود شدن دنیا به دست وی جلوگیری کند.
سیسیل و دوستانش تمام تلاش خود را به کار می بندند تا مانع گالبز شوند و…

نبرد با اژدهای آبی در ماه(نسخه snes بازی)

در Final Fantasy IV بازیکن می توانست کاراکترهای زیادی (۱۲ کاراکتر) را کنترل کند و بازی با انجام دادن کوئست ها جلو می رفت.
مانند هر FF دیگری در این بازی کارکترها می توانستند در نقشه بازی که مکان های مختلفی مانند جنگل ها ، غارها ، قلعه ها و… در آن وجود داشت به دشمنان یا مردم برخورد کنند ، در شهر ها سلامتی خود را بازیابی کنند ، آیتم و سلاح خرید و فروش کنند و در مورد مقصد بعدی خود اطلاعات کسب کنند.مبارزات بازی نیز مانند گذشته بصورت اتفاقی بود.
Final Fantasy IV نخستین بازی در این سری بود که سیستم Active Time Battle یا ATB را معرفی کرد و به این ترتیب سیستم مبارزات این بازی از مبارزات بازی های RPG پیشین که بصورت نوبتی بود تفاوت پیدا کرد.

تصویری از یک دموی نمایشی بر روی snes که از تکنولوژی mode 7 بهره می برد

از لحاظ گرافیکی FF IV مانند شماره های پیشین در زمان خود از گرافیک بسیار خوبی برخوردار بود و به لطف قدرت کنسول SNES گرافیک این بازی نسبت به سه شماره پیشین جهش بلندی محسوب می شد.
FF IV از تکنولوژی Mode 7 سوپر نینتندو استفاده کرده بود و به همین خاطر جلوه های بصری مربوط به جادوها و همچنین سکانس های مسافرت با air ship در آن زمان بسیار استثنایی بود.
موسیقی FF IV همچون شماره های پیشین ساخته استاد نوبو اماتسو بود.وی برای موسیقی این بازی زحمت فراوانی کشید،بطوریکه او و همکارانش شب های زیادی را در استدیو اسکوئر خوابیدند.
نتیجه زحمات اماتسو این شد که تمام منتقدین موسیقی بازی را ستایش کردند و قطعه “Theme of Love” بازی چیزی نمانده بود در مدارس ژاپن به عنوان بخشی از برنامه درس موسیقی به کودکان آموخته شود.
Cecil و Golbez قهرمان و ضد قهرمان FF IV در سال ۲۰۰۸ بار دیگر در Dissidia: Final Fantasy در مقابل هم قرار گرفتندو قرار است در نسخه بعدی Dissidia نیز قرار است علاوه بر این دو شخصیت،کاراکتر Kain نیز از FF IV وجود داشته باشد.

Final Fantasy V

پنجمین فاینال فانتزی در سال ۱۹۹۲ توسط Square برای سوپر فامیکام (که در غرب با نام Super Nintendo Entertainment System شناخته می شد) عرضه گردید.این عنوان بعدها با کمی تغییرات برای PSX و GBA پورت شد و در نسل حاضر هم بر روی شبکه های PSN و Virtual Console برای دانلود قرار گرفت.

یک انیمیشن مربوط به بازی به اسم Final Fantasy: Legend of the Crystals در سال ۱۹۹۴ در چهار اپیزود عرضه شد که ادامه وقایع بازی اصلی را به تصویر می کشید.
Final Fantasy V مانند شماره های پیشین سری از داستان غنی برخوردار بود ولی غنا و وسعت داستان FFV از شماره های پشین سری بیشتر بود،بطوی که علاوه بر داستان غنی خود بازی Back Story دنیای بازی از ۱ میلیون سال قبل تا زمان داستان بازی از زبان کاراکترها در طول بازی نقل می شد!
داستان FFV با Bartz (شخصیت اصلی بازی) شروع می شود،بارتز یک مسافر جوان است که در راه خود به محل برخورد یک شهاب مواجه می شود و در آنجا وی با دو تن از شخصیت های اصلی یعنی پرنسس لنا چارلوت تایکون پرنسس تایکون-که به همراه پدرش در جستجوی کریستال مقدس باد است-و سپس یک پیرمرد مرموز به نام Galuf Doe که فراموشی دارد مواجه می شود و آن دو را در حالیکه بیهوش هستند نجات می دهد و…

در طول وقایع بازی یکی از کاراکترها بارتز را متوجه خطر Ex Death (شخصیت منفی بازی که ثمره آمیزش ارواح پلید در یک درخت است) که قصد به دست آوردن عناصر حیاتی و کنترل کننده دنیا یعنی آب،باد،آتش و زمین را دارد می کندبه این ترتیب بارتز و گروهش برای نجات دادن دنیا رو در روی Ex Death قرار می گیرند.
FFV دارای ۵ کاراکتر قابل بازی بود Bartz Klauser شخصیت اصلی بازی یک جوان ماجراجو که به طور اتفاقی درگیر جریانات داستان بازی می شود ، Lenna Charlotte Tyccon پرنسسی که به همراه پدرش در جستجوی کریستال مقدس باد است.در ابتدای بازی بارتز در محل برخورد شهاب سنگ پرنسس را بیهوش پیدا می کند و او را از دست کوتوله ها نجات می دهد.

Galufe Doe دیگر شخصیت اصلی و قابل کنترل بازیست که یک پیرمرد مرموز است.Galufe حافظه خود را نیز از دست داده است و بارتز وی را همانند پرنسس لنا در همان ابتدای بازی در محل برخورد شهاب سنگ بیهوش پیدا می کند.
Faris Scherwiz یه کاپیتان دزد دریایی زن و Kirle Mayer Baldesion نوه Galufe از دیگر شخصیت های قابل بازی FFV هستند.
بیشتر شخصیت های اصلی بازی هر کدام به نوعی گروه چهار نفره Warriors of Dawn که ۳۰ سال پیش از وقایع بازی Ex Death را شکست داده و رانده بودند ربط دارند.(به طور مثال پدر بارتز یکی از افراد این گروه بوده)
گیم پلی FFV مانند شماره قبلی یعنی FFIV بود و سیستم ATB مبارزات و Job System چهارمین FF در FFV نیز وجود داشتند با این تفاوت که Job System بسیار گسترده از FFIV شده بود.
لول آپ کاراکترها در FFV همانند شماره های پیشین بر حسب Exp کسب شده در نبردها انجام می شد.
همانند شماره های قبلی بازیکن می توانست وسایل نقلیه جدید از قبیل چوکوبو،کشتی و ایرشیپ به دست آورد و به این وسیله در دنیای بازی گشت و گذار کند.همچنین بازیکن می توانست در شهرها از مردم اطلاعات کسب کند،در مسافرخانه ها استراحت کند و آیتم و سلاح بخرد.

Final Fantasy V توسط فن ها به انگلیسی ترجمه شده بود.به همین دلیل همانطور که در عکس بالا مشاهده می کنید در منو به جای عبارت Summon از Call وبه جای Attack از Fight استفاده شده

در بازی ماموریت های جانبی هم وجود داشت که با پیشروی در بازی باز می شدند و انجام دادن آن ها اختیاری بود.
یکی از باس های FFV گیلگمش (پادشاه سومری) بود که بعدها در FFVIII و FFXIII هم حضور پیدا کرد.
FFV مانند شماره های قبلی توسط هیروبونو ساکاگوچی کارگردانی شد.ساکاگوچی تا قبل از عرضه FFIX از FFV به عنوان فاینال فانتزیِ مورد علاقه اش یاد می کرد.
کاراکترها،تصاویر و لوگوی بازی توسط یوشیکاتا آمانو نصویر گر هنرمند دیرینه سری طراحی شدند و طراحی هیولاها،طراحی نبردها (از لحاظ گرافیکی) نیز توسط تتسویا نمورا (که در حال حاضر همه کاره FF شده) انجام گرفت.
آمانو بعدها گفت بهترین ترسیم هایی که در طول سری انجام داده Faris از FFV و Terra از FFVI بوده اند.
یوشینوری کیتاسه (کارگردان FF های فعلی) مسئولیت ساخت سکانس ها را برعهده داشت و علاوه بر این به ساکاگوچی در نوشتن سناریو بازی کمک کرد.
Job System بازی توسط هیرویوکی ایتو طراحی شد،شخصی که به عنوان Battle Planner در کنار آکی هیکو ماتسوی کار کرد.

در بخش گرافیک بازی از افکت های Mode 7 در سکانس های مربوط به ایر شیپ بازی استفاده شد که باعث می شد با حرکت ایرشیپ سیاره (که ایرشیپ بر بالای آن پرواز می کرد و از دید نقشه نشان داده می شد) هم حرکت کند.
در کل اسکوئر تعداد ۴۵ نفر را برای ساخت FFV استخدام کرد و ۱۶ مگابایت کارتریدج نیز اسپرایت ها،انیمیشن ها و بک گراند های جزئیات داری که در گرافیک دو بعدی بازی استفاده می شد را در خود جا داده بود.
سر و صدای بازی در زمان خودش به قدری بود که مقامات ژاپنی از اسکوئر خواستند تا در روز عرضه بازی،بازی را در روز و ساعت مدرسه راهی فروشگاه ها نکنند تا دانش آموزان به خاطر ایستادن در صف خرید بازی از مدرسه غیبت نکنند!
ترانسلیت FFV به انگلیسی کمی بعد از عرضه نسخه ژاپنی آن آغاز شد و با نام Final Fantasy III در امریکای شمالی عرضه شد (چون FF III و FFIV اصلی تا آن زمان در امریکا و غرب عرضه نشده بودند) و نخستین بازی تاریخ هم بود که توسط فن ها ترجمه شد.

Final Fantasy VI ششمین شماره از سری عظیم FF، عنوانی افسانه ای و شاهکار بود که یکی از بهترین عناوین تاریخ بازی های کامپیوتری به شمار می رود. این بازی در سال ۱۹۹۴ برای سوپر نینتندو (SNES) عرضه شد.
Final Fantasy VI در سال ۱۹۹۹ با کمی تغییرات توسط استدیوی Tose برای PS1 عرضه شد و در سال ۲۰۰۶ نیز مجددا توسط همین استدیو مذکور برای GBA عرضه گشت. در سال ۲۰۱۱ نیز بر روی سرویس Virtual Console ویی برای دانلود در دسترس قرار گرفت.
Final Fantasy VI در امریکای شمالی با نام Final Fantasy III در زمان ریلیز اصلی اش (سال ۱۹۹۴) عرضه شد چرا که همان طور که گفته شد ‌Final Fantasy III در زمان خودش هیچ وقت در خارج از ژاپن عرضه نشد. البته بازی در عرضه های بعدیش در اروپا و بر روی پلتفرم های دیگر با نام حقیقی خودش (Final Fantasy VI) عرضه شد.
کارگردان Final Fantasy VI مانند شماره های قبلی سری ساکاگوچی بود، البته ایشان در پروسه ساخت بازی به خاطر مشغله بر روی پروژه های دیگر از پروسه ساخت بازی بیرون رفتند و سمت کارگردانی بازی به آقایان کیتاسه و ایتو داده شد.
آمانو طراح سری به عنوان طراح شخصیت ها در پروسه ساخت بازی حضور داشت و استاد نوبو اوماتسو نیز سازنده موزیک بازی بود. (قطعات زیبای موزیک بازی بعدها در قالب آلبوم هایی نیز منتشر شد)
به اعتقاد منتقدین Final Fantasy VI نقطه عطفی در تاریخ بازی های نقش آفرینی بوده و هم اکنون نیز یکی از بهترین بازی های تاریخ به شمار می رود.
نسخه های PS1 و SNES بازی مجموعا بالغ بر ۳٫۴۸ میلیون نسخه فروختند. نسخه های Final Fantasy Collection (که در ژاپن عرضه شد) و Final Fantasy Anthology (که در آمریکای شمالی عرضه شد) بازی نیز ۷۵۰ هزار نسخه فروش داشتند.
داستان زیبای Final Fantasy VI در دنیایی فانتزی شبیه به دنیای دوره انقلاب صنعتی دوم (دوران ۱۸۶۰ تا ۱۹۱۴-آغاز جنگ جهانی دوم) روی می داد.
Final Fantasy VI طبق سنت داستانی سری FF که همیشه در داستان های این سری گروهی مبارز پاک به جنگ نیروی بزرگ پلیدی می روند داستان گروهی شورشی در دنیای فانتزی و steampunk شبیه به اواخر قران نوزدهم را روایت می کرد که قصد براندازی یک امپراطوری دیکتاتوری خونخوار و شیطانی را داشتند.
بازی دارای ۱۴ کاراکتر قابل بازی بود که از این حیث بیشترین تعداد شخصیت های قابل بازی را در سری FF دارد.
بعضی از سکانس های N*dity بازی که در نسخه ژاپنی SNES وجود داشتند در نسخه های غربی سانسور شدند،همچنین کلمات نامناسب و خشونت آمیز نیز سانسـور شده و تغییر یافتند به طور مثال اسم بارها از Bar در نسخه ژاپنی به Café در نسخه آمریکایی تغییر یافت و اسم جادوی Holy به Pearl (که البته تغییر آخری سخت گیرانه و بیمورد بود چرا که در شماره های بعدی چنین تغییری در اسم جادوی مذکور صورت نگرفت)

گیم پلی:
گیم پلی Final Fantasy VI از همان ساختار شماره های پیشین پیروی می کرد ولی به شدت غنی و کامل بود.
صدها جادو و کامند،اسلحه،زره،آیتم و… با نامگذاری ثقیل و پر معنا و طراحی زیبا در بازی وجود داشتند. مبارزات بازی نوبتی بود و با سیستم ATB صورت می گرفت،به این ترتیب که پس از پر شدن نوار ATB بازیکن می توانست به دشمن ضربه (شامل یک کامند تهاجی چه با استفاده از اسلحه و چه با استفاده از جادو یا هر چیز دیگر) بزند و پس از زدن ضربه ATB خالی می شد و مجددا با گذشت کمی زمان پر می شد.
در بازی هر یک از شخصیت ها یک توانایی ویژه داشت به طور مثال Lock دارای توانایی Steal بود که می توانست از دشمنان دزدی کند و Celes می توانست با توانایی Relic حملات جادویی دشمنان را جذب کند و در نوبت بعدی استفاده نماید.
یکی از ویژگی جدیدی که به گیم پلی بازی اضافه شده بود زدن ضربه ویژه قوی در حین کم بودن HP کاراکتر بود.
این ویژگی جدید بعدها در Final Fantasy های بعدی با نام های مختلفی نظیر نیز گنجانده شد.
بعد از پیروزی در نبردها کاراکترها Exp و Gil (در نسخه اصلی آمریکایی GP) کسب می کردند، زمانی نیز که کاراکترها تا حد خاصی Exp کسب می نمودند به صورت خودکار لول آپ صورت می گرفت و دارای لول بالاتر می شدند.
افزایش لول بیشتر شدن قدرت های مختلف کاراکتر را در پی داشت.
انجام Final Fantasy VI به صورت دو نفره در زمان نبردها ممکن بود و می شد در زمان نبرد بازیکن دوم کنترل یکی از شخصیت ها را به دست بگیرد.
سامون های معروف سری شامل عفریت،باهاموت،شیوا و ادین نیز در FFVI وجود داشتند.

داستان:
داستان Final Fantasy VI در یک دنیای بدون نام اتفاق می افتاد. طبق سنت داستانی بازی های سری FF بخشی از داستان بازی به گذشته بسیار دور ربط داشت،یعنی هزار سال قبل از وقایع داستان بازی.
هزار سال قبل از وقایع داستان Final Fantasy VI در دنیای بازی جنگ عظیمی به نام War of the Magi بین سه قدرت موسوم به Warring Triad در می گیرد، جنگ مذکور پس از مدتی به فاجعه ای بزرگ بدل شد چرا انرژی جادویی رها شده در این جنگ باعث شد بعضی از سربازها به اسپر (موجوداتی با قدرت جادویی خارق العاده) تبدیل شوند. سه قدرت بعد از فهمیدن فاجعه و قدرت خطرناک اسپرها به آن ها آزادی دادند که تبدیل به سنگ شوند و به این ترتیب هم زنده بمانند و هم قدرت جادویی مخرب شان به دست هیچ کس نیفتد و از اسپرها درخواست کردند که نگذارند قدرتشان تحت هیچ شرایطی به دست انسان ها برسد تا انسان ها منبعی برای استفاده از جادو نداشته باشند و جادو نابود شده و فراموش شود.
اسپرها نیز همراه سنگ های جادویی شان به صورت مجسمه در جایی به دور از قلمرو انسان ها مخفی شدند. پس از مدتی استفاده از جادو کم کم از یاد رفت و به جای جادو انسان ها به استفاده از نیروی علم و صنعت روی آوردند و با کمک علم و صنعت اسلحه آتشین،نیروی بخار،قطار و کارخانه ساختند و اپرا و هنرهای تجسمی رونق یافتند. (به تکنولوژی و فرهنگ اواخر قرن نوزدهم رسیدند)

در این زمان (زمان بازی) پیشرفته ترین کشور امپراطوری امپراطور گشتال نام دارد.امپراطور گشتال ظالم و دیکتـاتور به کمک ژنرال خود کِفکا (که ظاهری شبیه به دلقک ها و شخصیت جوکر دارد) کشورش را اداره می کند و دائما نیز در حال افزودن قلمرو خود است.
حدود ۱۸ سال قبل از وقایع بازی سد دفاعی ما بین سرزمین اسپر و بقیه دنیا سست شد و گشتال توانست با حمله به سرزمین اسپرها تعدادی از آن ها را اسیر کند. با استفاده از قدرت جادویی اسپرها به عنوان منبع گشتال طرح تحقیقاتی شروع کرد تا بتواند جادو و ماشین را مخلوط کرده و انسان ها را نیز به قدرت جادو مجهز سازد. ماحصل این طرح تحقیقی به وجود آمدن ابزاری جنگی به نام Magitek شد. کِفکا ژنرال گشتال به عنوان اولین انسان نمونه آزمایشی ساخت سربازهای مجهز به جادو (موسوم به Magitek Knights) پیش قدم شد و آزمایشات این تحقیق به شدت روی عقل او تاثیر گذاشت.
در ابتدای Opening بازی امپراطوری گشتال در معرض کشف نیروی کامل جادو به وسیله باز کردن کامل دروازه دنیای اسپرهاست.
البته در بین ارتش گشتال گروهی مخالف شورشی به نام Returners وجود دارند که در پی براندازی امپراطوری و آزاد سازی سرزمین های آن هستند.
ترا بنفورد شخصیت اصلی بازی است.دختری دارای مهارت های جادویی خارق العاده که بیشتر عمرش را برده امپراطوری بوده است و به وسیله سربند فلزی کنترل ذهن (Slave Crown) که بر سر داشته اوامر شوم و پلید امپراطوری را اجرا می کرده است و عشق در نظر وی معنایی ندارد.
Locke Cole یک جوینده گنج و طرفدار شورشیان علیه امپراطوری، Celes Chere یک ژنرال سابق امپراطوری که به پیوسته Edgar Roni Fogaro یک زنباره افراطی که پادشاه فیگارو ست که با اینکه ادعای وفاداری به امپراطوری را دارد به طور پنهانی به Returners ها کمک می کند.
Sabin Rene Figaro که به منظور یافتن راه زندگی خود و یادگرفتن هنرهای رزمی از قصر گریخته است،Cyan Garamonde یک شوالیه وفادار به پادشاهی Doma که خانواده و دوستانش را به خاطر مسموم کردن آب امپراطوری Doma توسط کِفکا از دست داده است. Setzer Gabbiani یک قمارباز و ماجراجو، Shadow یک نینجای مزدور که خدماتش را در بعضی مراحل بازی به هر دو طرف امپراطوری و شورشیان ارائه می دهد. Relm Arrowny یک دختر جوان که استعداد خاصی در استفاده از جادو دارد، Strago Magus پدر بزرگ پیر Relm که یک Blue Mage است، Gau یک کودک جنگلی که از ابتدای عمرش در طبیعت وحشی به نام Veldt زندگی کرده است، Mog یک موگل از معدن نارشه، Umaro یک پاگنده وحشی ولی وفادار از نارشه و Gogo یک استاد رازآلود هنر شکلک سازی.
شایان ذکر است که اکثر شخصیت های اصلی بازی از امپراطوری خصوصا کِفکا کینه خاصی را به دل دارند.

گرافیک:
Final Fantasy VI مانند Final Fantasy IV و Final Fantasy V از موتور Mode 7 بهره می برد ولی دارای گرافیک بسیاری بهتری نسبت به این دو عنوان بود چرا که از نهایت توانایی موتور Mode 7 استفاده می کرد و از تکنولوژی های گرافیکی جدیدی مانند SGI (پردازش پلاگین ۳ بعدی برای کاراکترها) نیز استفاده نموده بود و به این ترتیب کاراکترها سه بعدی رندر می شدند و پس زمینه به صورت دو بعدی.
انیمیشن های بازی فوق العاده بود و بازی مملو از انیمیشن های نرم و زیبا به خصوص انیمیشن های مربوط به احساسات کاراکترها نظیر درد ناشی از ضربه خوردن در مبارزه،خندیدن و… بود.طراحی هنری بازی نیز از غنای بالایی برخوردار بود و محیط های بازی به زیباترین شکل ممکن طراحی شده بودند.
افکت های مربوط به آب و آتش نیز زیباتر و قوی تر از عناوین قبلی کار شده بود و به طور کلی موارد یاد شده ریزه کاری های هنری و فنی زیاد بازی را به یکی از بهترین گرافیک های زمان خود تبدیل کرده بود.
در نسخه PS1 بازی نیز دو FMV (مخفف full motion video) به ابتدا و انتهای بازی اضافه شده بودند و علاوه بر این به ابتدا و انتهای فایت ها دو افکت جدید اضافه شده بود.
در قسمت های از World Map بازی نیز برای نخستین بار از گرافیک کاملا سه بعدی استفاده شده بود.
دیالوگ های خطی طولانی بازی واقعا از حجم مموری کارتریج SNES بیشتر بودند و همین امر باعث شد سازندگان دیالوگ ها را کوتاهتر کنند ولی باز هم حجم دیالوگ ها برای یک بازی SNES بسیار حجیم بود.

موزیک:
موزیک FFVI همانند شماره های پیشین توسط نوبو اماتسو ساخته شد. موزیک FFVI همانند FF های پیشین یکی از نقاط برجسته بازی به شمار میامد،ولی این بار اماتسو سنگ تمام گذاشته بود و همین تلاش وی و ساخت قطعات بسیار و زیبا برای بازی موسیقی FFVI را به یکی از بهترین ها-و شاید بهترین موسیقی سری FF تبدیل کرد.
هر یک از کاراکترها،لوکیشن ها و باس فایت ها تم موسیقی مخصوص به خود را داشتند و افزوده بر این سکانس های بازی نیز اغلب دارای موسیقی خاص خود بودند.
قطعه جادویی Aria Di Mezzo Carattere (آریا دی متسو کاراتره-لغت ایتالیایی که به طور مختصر آریا خوانده می شود به معنای آهنگی که در آن نقش خوانند بیشتر از موزیک است و همچنین صدای خواننده مهم تر از موسیقیست.این آهنگ ها بیشتر در اپرا استفاده می شوند) بهترین قطعه موسیقی بازی و به اعتقاد بسیاری بهترین قطعه وکال در کل سری FF است.
این قطعه متعلق به اپرای ماریا و دراکو در بازی است. اپرای ماریا و دراکو یک درام است،دراکو در راه نجات قلمرو و معشوقه خود ماریا با شاهزاده رالس وارد جنگ می شود ولی در انتها به دست شاهزاده رالس کشته می شود و ماریا نیز مجبور به ازدواج با شاهزاده رالس می شود. در بازی هنگامی که پارتی (گروه) به دنبال یافتن Setzer و کشتی پرنده اش به اپرا می روند با این آهنگ مواجه می شوند که توسط شخصیت Celes اجرا می شود. از همین رو خیلی از بازیکنان این آهنگ را با نام تم Celes می شناسند ولی نام اصلی این آهنگ Aria Di Mezzo Carattere است.
این آهنگ بارها در آلبوم های منتشر شده توسط اسکوئر منتشر شده است که زیباترین نسخه آن که با توسط Svetla Krasteva خواننده زن ایتالیایی خوانده شد در آلبوم FFVI Grand Edition و همچنین FMV اندینگ نسخه PS1 بوده است. (در بازی اصلی یعنی نسخه SNES این قطعه فاقد صدای خواننده بود)
قطعه زیبای Dancing Mad نیز از دیگر قطعات زیبای بازیست که در هنگام مبارزه نهایی با کِفکا پخش می شود.

نمرات:

نمره Gamerankings نسخه SNES بازی ۹۳٫۷ و نسخه گیم بوی ادونس ۹۰٫۷ شد. نمره متای نسخه گیم بوی ادونس بازی نیز ۹۲ است. هم اکنون اکثریت منتقدین Final Fantasy VI را نقطه عطفی در ژانر نقش آفرینی و یکی از بهترین بازی های تاریخ می دانند.

مطالب مرتبط :

1. کشتار هیولاها در تریلر جدید Final Fantasy XIV
2. تریلر Final Fantasy XIII-2 ، صحنه‌ی Leap of Faith